Home   Wie zijn wij   Over de auto   De landen   Alpine planten   Het geslacht Dionysia   Reisdagboek   Reisfotos   Links 

December 2002

1 December 2002
Net voor we in slaap vielen kwam een auto onze richting op rijden,iemand stapte uit de auto . Zijn voetstappen knarsen op het grind als ze naar onze auto komen. Lex houd zich gelukkig stil. Even later rijd de persoon weg en konden wij weer gaan slapen. Rond 8uur worden we opnieuw wakker van het geknetter van een brommertje. We blijven nog even liggen. Het is lekker warm onder het dekbed. Ik spiek op de thermometer,8ºc. Een flauw zonnetje breekt even door de bewolking. We ruimen alles op en ontbijten. Daarna maken we een wandeling om het meer dat is ontstaan door het overstromen van de rivier de Moselle bij het dorp Gripport. Om 10.30uur vertrekken we naar Epinal-Vesoul-Besancon-Champagnole-Les Rousses-Gex en Farges. Een mooie route door een groen berglandschap met naaldbossen en kleine dorpjes met de kerk in het midden en natuurstenen huizen waar de schoorsteen rookt. Er heerst een zondagsfeer. Familie bezoekjes, mountainbiken,joggen en wandelen. Op de weg is het rustig. Vanaf Campagnole stijgt de weg via vele bochten naar Les Rousses. Het is een ski-oord. De sneeuw ligt hier op 1100m hoogte. Een winterlandschap met besneeuwde naaldbomen en de sneeuwtoppen van de Zwitserse Alpen aan de overkant. Iedereen geniet hier al van de winter. Wij genieten wat minder omdat we op zoek moeten naar een overnachtingsplaats. We dalen af en zien de Zwitserse Alpen schitteren in de avondzon. Het meer van Genève ligt al in de schaduw van de bergen als we op zoek gaan naar een plaats om te overnachten. We zoeken bij Farges, via een smal weggetje omhoog zonder succes. Te steil en geen zijpaden om ergens te kunnen staan. We rijden het weggetje door de bergen door en komen na zo’n 0.30uur afdalen weer terug bij Farges aan. Inmiddels is het al donker en hebben we geen andere keus dan het dorpsplein van Farges! Bij de kerk vinden we een vlak stukje om de auto recht te zetten. We kruipen in de auto en beginnen aan het eten. Klaas zoekt uit hoe hij de gemaakte foto’s kan opslaan. Daarna volgt een was beurt in de auto. Bij 7°c is een douchebeurt niet echt aangenaam! We drinken nog wat en kruipen na 2400uur onder de wol.

2 Dec.02
Het was erg rustig in het dorp,we hebben prima geslapen tot 8.00uur. Nu het licht is kunnen we pas zien hoe het er buiten uit ziet. Rondom bergen met een dun laagje poeder sneeuw. Na het ochtend ritueel vertrekken we met bewolking naar Bellegarde. Via een smalle weg rijden we naar Clarafond en Frangy. De weg stijgt en daalt, dan over rivier de Rhone naar Annecy. We nemen voor Annecy de afslag naar Albertville en rijden langs het meer van Annecy. De bergen zijn bedekt met verse sneeuw. We stoppen om een wandeling te maken bij het meer. Lex leeft zich uit en rent langs het water. Na een kop koffie weer verder naar Faverges. Vanaf daar nemen we een smal weggetje naar Sythenex en Fronthenex over de besneeuwde Col de Tamié naar St.Jean-de-Maurienne. Na de afdaling volgen we rivier de Arc tot Modane. In deze plaats gooien we de tank vol en nemen we de tunnel du Frejus naar Italie. Het weer wordt er niet beter op en verder door rijden naar zuid-Frankrijk gaat te lang duren. Er volgt een pas controle en er wordt naar de papieren van Lex gevraagd. Als we €33.8O afrekenen mogen we door de 12.860m tunnel. Een duur grapje maar er zit niets anders op! De lucht is blauw aan de andere kant. Dat ziet er een stuk beter uit. We besluiten de tol weg te nemen tot Ancona. We willen zon en wat warmte! Voor Ancona zoeken we een parkeerplaats op om te overnachten. Na drie pogingen vinden we een plaatsje op de overvolle parkeerplaats. Het staat er vol met trucks.

3 Dec.02
We worden wakker van een merel die uit volle borst zingt. Hij is vast in de war! De zon schijnt als we de ramen openen en er is geen wind. De meeste vrachtwagens zijn vertrokken. We hebben prima geslapen. Met goede hoop op beter weer vertrekken we naar Ancona en willen vanaf Ancona de tolweg af en de weg langs zee te nemen naar Bari. Dit was toch niet zo’n goed idee! De plaatsen waar we doorheen rijden zijn zo vreselijk druk. Na een uur houden we het voor gezien en gaan we bij Fermo-porto San Giorgio de tolweg weer op. We konden met veel geluk een weg vinden waar we toch even bij de zee konden staan. Het weer wordt er niet beter op als we richting Bari rijden. Uren rijden we zo, gelukkig kunnen we naar mooie muziek luisteren onder weg. We rijden door tot Bari om de boot te halen naar Griekenland. De Superfast vertrekt om 20.00uur naar Igoumenitsa. Dit halen we met gemak. De controle weten we te omzeilen. Als er in de auto gekeken wil worden gaat Lex te keer. We vertellen dat hij een politiehond is en geen vreemde in de auto wil hebben. Dit was genoeg en konden we naar de boot rijden. Het was er erg druk met vrachtwagens. We hadden een ticket voor het camperdek en konden in de auto slapen. Eenmaal op de boot kregen we te horen dat dit niet mocht!Na wat heen en weer gepraat en overleg met de kapitein zijn we naar een hut gebracht waar we konden slapen. Lex mocht ook mee we weigeren om hem allen in de auto te laten. Na een douche zijn we in bed gekropen zonder eten. Dit was er niet van gekomen. We zijn wel op zoek gegaan naar wat eetbaars maar alleen het restaurant was open. We willen Lex niet alleen in de hut achter laten. We slapen onder schone lakens .

4 Dec 02
We staan om 5.00uur op. Erg vroeg maar om 5.30uur komen we aan in Igoumenitsa. We worden keurig netjes gewekt door het personeel. Het was een onrustige nacht. De zee was niet bepaald rustig. Het was maar goed dat we goed konden blijven liggen. Een lege buik kwam ook goed uit, ik weet zeker dat dit anders problemen had gegeven!
Er staat een stevige wind als we op Griekse bodem komen. Bij 16° is het niet koud. We laten Lex eerst uit voor we naar een plaats rijden om wat te eten en verder te slapen. We weten een mooi plekje bij het strand van Drepano, niet ver.
We vinden met gemak de plek terug waar we al eens vaker zijn geweest. We zetten de auto op een vlak stuk gras bij het stand. We bakken pannenkoeken en maken koffie. Hierna kruipen we met een volle buik in bed. Het wordt al licht buiten en het regent. Klaas voelt zich nog wat onwel, hij heeft last van zeebenen!
Om 11.00uur zijn we weer aanspreekbaar. De regen klatert op het dak. We staan toch op en ruimen de afwas op. Ik was mijn haren en we vullen de watertanks bij. Er is water op het strand, er zijn zelfs douches. Een kudde kleine varkentjes scharrelen rond. Lex kijkt zijn ogen uit naar deze beestjes. Ze zijn zo snel en beweeglijk. Het houd op met regenen als we om 1.00uur verder rijden naar Ioannina. De regen heeft de kanten uitgespoeld en de rivieren stromen met volle kracht.
In Ioannina gaan we op zoek naar een supermarkt en een internet-café. Het regent pijpenstelen en het is er erg druk. We zoeken een parkeerplaats maar alles is vol. De auto kunnen we nergens kwijt of we moeten een heel eind lopen. We doen boodschappen en vertrekken naar Metsovo. Het internetten zal moeten wachten tot morgen.
De weg naar Metsovo slingert door de bergen. Het zicht is beperkt door het slechte weer. We rijden naar het bergdorp Anthochori in de schemer. Het begint al donker te worden als we in Anthochori afslaan naar het klooster Zoodochou Pigis. Het klooster ligt prachtig gelegen in het Pindosgebergte. We kennen deze plek al. Het is een geschikte plaats om te overnachten.
Het is donker als we het smalle pad omhoog rijden naar het klooster. Het regent nog steeds als we aan het eten beginnen. Klaas is bezig met de computer. Ik drink nog een kourtaki voor het slapen gaan.

5 Dec,02
We staan om 8.15uur op. De lucht is een stuk helderder. Bij 5ºc is het wel fris maar er staat geen wind. Na het ontbijt vertrekken we voor een bergwandeling. De toppen van de bergen zijn besneeuwd en glinsteren in de zon. De vele regen heeft de paden verandert in een rivierstroompje.   Er liggen grote bergweides waar je mooi met de tent kunt staan.
Er loopt hier in het voorjaar en de zomer wel vee rond. Het gebied is begroeit met steeneiken en grote oude coniferen. We horen overal water naar beneden stromen.
Na een uurtje komen we bij een kolkende rivier uit die als een waterval naar beneden stort. Het is mogelijk om de rivier over te steken .Wij lopen het pad weer terug en komen een grote kudde met geiten tegen. Lex doen we aan de riem, maar goed ook want er komen honden aan gerent.     Ze zijn een stuk groter dan Lex en hebben halsbanden om met ijzeren pinnen.
Lex houdt zich rustig. Als er een hond te dicht bij komt is een steen genoeg om ze op afstand te houden. Het blijft bij blaffen en dreigen.            Ze beschermen de kudde.
Terug bij de auto drinken we koffie buiten in de zon. Ik schrijf mijn dagboek en Klaas struint wat rond. Hij heeft een wandelstok gevonden en loopt hier mee rond alsof hij Sinterklaas is!
We eten een hapje en vertrekken om 15.00uur naar Metsovo en Kalambaka.
Er wordt hard gewerkt aan een nieuwe weg door de bergen, een enorme klus waar ze al jaren mee bezig zijn. Wij slingeren de oude weg door de bergen omhoog via de Katara pas.
De bewolking wordt dikker en belet ons het zicht. Als we lager komen zien we hoe de avond zon de besneeuwde toppen van het Pindos gebergte beschijnt. Als we het gebergte meer uit rijden wordt de lucht weer blauw.
We rijden naar Kalambaka om bij de Meteora kloosters te overnachten. Het is zo donker en we moeten eerst een plekje zoeken voor donker. Dus het internetten zit er ook vandaag niet in.
We vinden een geschikt plaatsje bij het Barbara klooster. Vanaf hier hebben we mooi uitzicht over het landschap. Er lopen overal honden rond.     Ze zwerven rond opzoek naar wat eetbaars.
Onderweg zie je ze in groepjes langs de weg. Ze komen je achterna gerent en proberen in de banden van de auto te bijten.
De kerkklokken luiden,verder is het stil. Dat is in de zomer wel anders, het is er dan vreselijk druk met toeristen. Wij kruipen lekker warm in de auto, eten wat en onderwerpen ons aan een wasbeurt in de auto. Dan is het tijd om met de computer en de camera aan de slag te gaan.
Klaas moet uitzoeken hoe al die hi-tech werkt. Daar is hij de hele avond verder zoet mee!

6 Dec,02
Om 8.30uur staan we op. Ik was vol verwachting of er ook voor mijn een cadeautje was gekomen van de goede Sint. Ik had mijn schoen buiten neer gezet met wortel. De wortel was er uit maar geen cadeautje voor mijn! Wel een zeiknatte schoen met een hondendrol er bij. Die moet vast van de zwerfhond zijn die hier leeft. Ze heeft ons verschillende keren wakker gemaakt met haar geblaf. Ze heeft puppy’s die verscholen zitten tussen de dicht begroeide struiken. Ik heb ze vannacht horen keffen.
Het regent weer eens voor de verandering! We besluiten om de Meteora kloosters te gaan bezichtigen. Er zijn er nog twee die we nog niet gezien hebben. Voor we dit gaan doen willen we eerst een internet-café gaan zoeken in Kalambaka en boodschappen doen.
We vinden in het drukke Kalambaka een plekje om te parkeren bij een mini market. Ik ren door de winkel en ben in een minuut weer terug bij de auto waar Klaas wacht. Staat er een politieman een bon uit te schrijven! Of we even €62.50 willen gaan betalen. Klaas gaat met hem in discussie. Hij geeft ons de bon en zegt geen woord. Dit gaat dus direct de prullenbak in. Het internetten ging prima. Het is kei leuk om mailtjes te ontvangen.
Reisbureau Koning-Aap laat weten dat onze uitnodigingen voor Iran op 16 dec. klaar liggen bij de ambassade in Ankara (Turkije).Verder heeft Klaas vragen rond om het site gebeuren en hoe hij de foto’s kan overzetten op de computer. Deze zaken regelt hij met Mark en William.
Hierna gaan we terug naar de kloosters. Als we bij het Nicolas klooster aan komen gaat net de deur dicht. Dan maar naar de volgende, het Groot-Meteoron klooster. Ze zijn tot 15.00uur open,dus hebben we tijd genoeg.
De zon komt er af en toe bij en maakt het landschap nog indrukwekkender. De mist hangt tussen de rotsformaties terwijl de zon op het klooster schijnt. Dit geeft een heel ander effect dan in de zomer. We kijken binnen in het museum en bekijken de eetzaal en de keuken. De ruimte met botten en schedels van monniken die hier gestorven zijn. De kapel met zijn iconen en muurschilderingen.
Om 15.00uur vertrekken we naar Thessaloniki aan zee. Het is er vreselijk druk. We komen in een file terecht waar heen en weer geschoven wordt van links naar rechts. De Grieken zijn een ongeduldig volkje en hebben een hekel aan rustig auto rijden!
De huizen en flats zijn versiert met kerstverlichting. Het is een schitterend gezicht hoe de mensen alles versieren. Langs de weg zien we kerstmannen en sneeuwpoppen te koop. Ze zijn wel 1,5m groot en verlicht. Iedereen is in de ban van het kerst gebeuren.
Wij zijn blij als we de drukte achter ons kunnen laten en het meer van Koronia in zicht komt.
In het donker is niet veel te zien, maar we zijn hier al vaker geweest en kennen de omgeving hier wel. We rijden snel door naar het volgende meer, Limni Volvi. Bij Neá Maditos nemen we het pad naar een pick-nick plaats aan het meer. Hier hebben we al vaker overnacht. Het is inmiddels 21.00uur geworden en het regent en er staat veel wind. Gelukkig kunnen we lekker warm in de auto zitten. Ik kook nog een lekkere maaltijd en daarna kruipen we in bed.

7 Dec,02
Het regent pijpenstelen als we wakker worden. We draaien ons nog een keer om. Het is geen weer om vroeg op te staan. Met tegenzin staan we om 9.30uur op. Het stormt op het meer. De paden zijn veranderd in modderstromen. Ik laat Lex uit in deze modderzooi, hij ziet er uit als een beest. Om 11.00uur vertrekken we naar Kavala. Onderweg zien we rivieren die wel twee keer zoveel breder zijn dan normaal. Het land overstroomd en bomen staan in het water.
Het blijft maar regenen en hard waaien. In de plaatsen liggen de zwerfhonden in de portieken van winkels te schuilen. In de etalages hangen bontjassen te koop in plaats van T-shirts.
De weg gaat kort langs zee. De zee is bruin van de modder die de rivieren meevoeren. Het ziet er allemaal niet zo uitnodigend uit! Voor de bronnen van Loutrá Eleftheró aan zee stoppen we.
Hier is een pad steil naar beneden en komt uit in een baai met een mooi strand. Dit is een bekende plek voor ons om te overnachten. Klaas gaat kijken hoe het pad er verder op uit ziet. Het is zo modderig en glad dat we er van af zien.
Er zit voorlopig geen verbetering in het weer, dus zoeken we verder op naar een minder riskante plaats om bij zee te staan. We houden een koffie stop verder op en lopen langs het strand. We waaien zo wat uit ons broek! Koud en nat drinken we koffie met als troost een stukje kerstbrood in plaats van speculaas. Rijden daarna weer verder naar Kavala-Xanthi en Komotini. We rijden stukken nieuwe autoweg. Er zijn veel marmer groeves en steen groeves voor Xanthi. Er staat een keiharde wind en het dak luik sluit niet goed. Dit veroorzaakt een hoop lawaai en een koude wind stroom in je nek. Zo rijden we door het saaie landschap in de regen verder. Er liggen veel zwerfhonden doodgereden langs de weg.
De Nestosrivier is zo hoog gestegen dat de olijfbomen in het water staan. Er wordt hier weer als gekken gereden. Wild-West op zijn best! Via de autoweg naar Komotini is nog saaier. De katoenakkers met hun witte pluizen wapperen in de wind. We gooien de tank nog eens vol en gaan bij Sápes de autoweg af. Via een smalle weg rijden we naar Aratos. Hier zie je de moskee en de Griekse kerk tegenover elkaar staan. We nemen een afslag naar de zee en komen in een ruig berglandschap met bossen en struiken.
Via een slingerweg komen we uit bij een verlaten strand. We nemen een zijpad en zoeken naar een beschut plaatsje aan zee. Die vinden we al snel. Het is 16.00uur.,genoeg gereden voor vandaag. We koken en verzorgen ons in de auto. Morgen gaan we de grens met Turkije over.
Dan moeten we er een beetje uitzien.

8 Dec,02
Sneeuws