Home   Wie zijn wij   Over de auto   De landen   Alpine planten   Het geslacht Dionysia   Reisdagboek   Reisfotos   Links

Januari 2003
 

1 Jan,03
Het was gisteravond laat geworden. We hebben het oudjaar uitgezeten. De klok loopt hier een uur voor maar Klaas wilde het Nederlands tijdstip afwachten. Met spelletjes en het luisteren naar de radio was het zo 24.00uur. Het was weer een nacht met veel regen en wind.Vanmorgen waren de plassen nog groter geworden.De nacht temp. blijft met 16°C aan de hoge kant.We hebben het gelukkig niet koud s’nachts.We staan om 8.15uur op en ontbijten met kaas en kalkoenfilet en koffie.Klaas stelt voor om wat verderop aan zee een ander plaatsje te zoeken terwijl ik naar Ankara wil.We worden het niet echt eens.We balen allebei en zijn het wachten beu.Het weer werkt ook niet mee.Iedere dag regen gaat ook snel vervelen!Alles werkt tegen en dat brengt veel spanningen met zich mee.Uiteindelijk vertrekken we toch en zoeken in de buurt bij Manavgat naar een geschikte plaats.De Manavgat-rivier stroomt evenwijdig aan zee.Er liggen schepen die via de rivier de zee op gaan.We zoeken een mogelijkheid om eerst over de rivier te komen.We vinden een brug in de plaats en komen zo tussen de rivier en de zee te rijden.Het toerisme is hier ook toegeslagen.Er zijn hotels en allerlei accommodaties om de toerist bezig te houden.Het is op zich een hele mooie locatie met zandduinen,een lang zandstrand en mooie naaldbossen.We zetten de auto tussen de bomen op een open plek vlak achter de zandduinen en het strand.We verkennen het gebied wat en wandelen langs het strand.Met de harde wind en de regen is er niet veel aan.We kruipen in de auto voor een bak koffie.Buiten valt de regen met bakken uit de lucht,zo hard en lang regent het in Nederland niet eens!We kunnen niet meer doen dan wat zitten en luisteren naar muziek.Klaas is in de ban van computerspelletjes!Hij is er uren zoet mee.De rest van de dag is druilerig en saai.We bellen naar onze moeders .Het is meer dan een maand geleden dat we elkaar gesproken hebben.Onze avondwandeling eindigt zeiknat.We komen in een onweersbui terecht.De rest van de avond blijven we binnen.Hopelijk gaat er morgen iets gebeuren want we zijn het wachten spuug zat.

2 Jan,03
Het was een zwoele nacht,16,5°C en veel regen.Af en toe moest het dakraam wat dichter worden gedaan om te voorkomen dat het binnen regent.We staan om 8.15 uur op.Het miezert nog wat.Na het ontbijt vertrekken we naar Ankara.Eerst gaan we in Manavgat naar de winkel en wisselen maar weer eens een keer geld bij het wisselkantoor.We gaan naar het internet-café waar we eerder zijn geweest.Het lukt vandaag beter en lezen de nieuwjaar wensen.Verder geen nieuws meer van Koning aap.We werken nog even aan onze nieuwe site maar komen niet echt verder.Als we terug naar de auto lopen schijnt eindelijk de zon!Je voelt je al direct een ander mens als de zon schijnt.Er zijn net een groep met Engelse toeristen af gezet.Ze lopen er wel erg zomers bij,in korte mouwen en hemdje.Het ziet er wat belachelijk uit als je weet dat de afgelopen week niets anders heeft gedaan dan geregend en iedereen hier met trui en jas rond loopt.We vertrekken met zon naar Ankara via de mooie bergweg richting Beysehir.Onderweg stoppen we om in de zon en met zeezicht wat te eten en koffie te drinken.bij een heerlijk temp. van 20°C.Het uitzicht is helder zodat we de bergen nu beter kunnen zien.De sneeuw van vorige week is bijna weg.Alleen als we boven de 1600m. komen ligt er nog volop sneeuw en daalt de temp.hard.Het gebied is zeer begroeid met prachtige oude naaldbomen en ceders.Ze hebben door de zware weersomstandigheden een bonsai uiterlijk gekregen.Het gesteente is grijs en ruw,met grillige punten.Ik hou erg van dit soort gebergtes en geniet met volle teugen.We stoppen even in dit winterlandschap om sneeuwballen te gooien.We moeten wel wennen aan de kou.Gelukkig schijnt de zon.Na de pas van 1825m.slaan we af naar Seydisehir en rijden niet via Beysehir naar Konya.Het is een korte en ook een hele mooie route met aan beide zijde gebergtes met de hoge sneeuwtoppen van de Erenler dagi.Deze weg staat op de kaart aan gegeven als een smalle binnenweg die gedeeltelijk over gaat in een pad.Het blijkt inmiddels een prima weg te zijn.Er wordt langs de weg honing verkocht.Iedereen wacht vol smart of we stoppen.Sommige mensen staan al van ver te wenken.Maar wat moeten wij met zoveel honing?We dalen af en komen in een Göreme landschap terecht.De typische steile rotskolommen en de uitgeslepen rotsen doen hier erg aan denken.In de avond zon komen we in Konya aan.De zon verdwijnt zodra we de stad naderen.De stad ligt in een mistige smog.Er is veel industrie en er wordt door de kou flink gestookt.De stad ziet er troostloos uit.Alleen de hoge flats in alle kleuren van de regenboog brengen wat kleur in het landschap.Wij rijden verder over de vlakte naar Ankara.De sneeuw is hier helemaal weg maar het is wel een stuk frisser dan vanmorgen.In het donker komen we aan bij het Mogan meer net voor Ankara.Het is er een modder bende door de smeltende sneeuw.Het is inmiddels 19.30uur .In enkele minuten zijn we omringd door de zwerfhonden.Ze staan een beetje te blaffen tot dat Klaas ze weg jaagt.We houden de deuren en ramen dicht.Het is 8°C bewolkt en er valt wat regen.We koken en luisteren naar de wereldomroep voor het laatste nieuws.We hopen morgen het visum voor de VAE te kunnen regelen zodat we hier niet al te lang hoeven te blijven.

3 Jan,03
Het was vanmorgen fris maar droog met 2°C.net boven het vriespunt.Al vroeg werd ik wakker van de Muezzin .Het waren er wel drie geloof ik.Ze roepen op tot het gebed op een voor mij onmogelijk tijdstip!Hun gezang weergalmd over het meer.Ik draai me nog eens om.Het geblaf van de zwerfhonden is gelukkig ook meegevallen.Ze kunnen je soms de hele nacht wakker houden.We staan op tijd op om naar de ambassade van de VAE te gaan.Er moet vandaag maar eens duidelijkheid komen hoe het nu zit.Na het ontbijt rijden we naar Cancaja,de wijk waar de ambassade is gevestigd.We beginnen Ankara al aardig te kennen.We melden ons bij het loket met de tralies.Er wordt gebeld en Klaas krijgt de telefoon aan gereikt.Dhr.Ramazan Saruhan heeft geen zin om ons te ontvangen en laat ons mooi buiten staan.Nee,het visum is niet klaar.Wanneer dan wel vraagt Klaas.Misschien volgende week maandag!Nou, daar sta je dan met je goede gedrag.We zijn overgeleverd aan dit soort mensen!We zoeken naar een andere oplossing.Dat visum voor de VAE kunnen we wel vergeten.We bellen met Koning aap en overleggen wat we nog kunnen doen.We stellen voor om het dubbel- entry te vervangen voor een gewoon visum.Dit wordt met Carvansahra(Iraans reisbureau) vandaag besproken.Dit reisbureau regelt deze zaken voor Koning aap.We moeten opnieuw afwachten tot maandag.De spanning gaat nu wel erg oplopen.De onzekerheid of het nu eindelijk eens wil gaan lukken gaat je niet in de koude kleren zitten.Het verpest zo’n beetje alles.Wat gaan we doen tot maandag? Het is koud en de zon gaat weer schuil achter de bewolking.We rijden eerst maar naar de winkel om vlees te kopen en brood.We doen dit in een supermarkt in Golbasi,net buiten Ankara.De prijzen in de stad liggen hoger dan in kleinere plaatsen.Alleen wijn en bier kun je er niet kopen,jammer want de wijn is op!We besluiten om wat rond te kijken bij Beynamormani op de weg naar Kaman.Het is een bosrijk gebied in het gebergte waar we al eens zijn gaan kijken toen er zoveel sneeuw lag.Toen konden we niet verder omhoog omdat er een dik pak sneeuw lag.Nu was de sneeuw bijna weg.Het is een geliefde picknick plaats voor de mensen in Ankara.Het moet hier in de zomer wel erg druk zijn.Het is de enige koele plaats waar je in de schaduw van de naaldbossen wat kunt zitten.De verdere omgeving bestaat uit een kaal heuvellandschap.De temp. dalen als we op zo’n 14.75m hoogte zijn.Er zijn overal bankjes en waterplaatsen.De vele afvaltonnen liggen omvergegooid.Het afval ligt overal verspreid.Een smerig gezicht al die plastic zakken en flessen.We willen wat wandelen maar het pad was zo modderig en glad dat we weer snel terug waren bij de auto.Een enkele auto was er.De persoon was bezig met zijn barbecue op te stoken.De andere persoon zat in de auto met zijn muts op te kleumen.Wat ze hier nou toch aan vinden?Ik zou zeggen,gooi die lap vlees thuis maar in de pan!Wij dalen na wat te hebben gegeten af en rijden daarna naar het stuwmeer Hirfanli.We rijden door een heuvelachtig landschap die je aan Wales of Schotland doet denken.Vooral de kleuren van de heuvels.De dorpjes zijn soms niet meer dan een gehuchtje op een enorme lege vlakte waar wat kippen,kalkoenen en ganzen rond scharrelen.Er leven meer honden dan mensen.Wij vragen ons vaak af hoe ze deze forse knapen van honden in leven houden?Het zijn Karabas of Akbas berghonden met afgesneden oren en een halsband met metalen pinnen .Ze hebben een lichte tot witte vacht .Ze bewaken de kuddes en als we langs rijden komen ze aan gerent om ons op de vlucht te jagen.Het meer zien we in de verte al te liggen.We zoeken naar een mogelijkheid om er te staan,maar het kale landschap leent er zich niet echt voor.Iedereen kan ons al van kilometers af zien staan.We rijden verder en komen door dorpjes met lemen huisjes.Het is hier in de winter bitter koud.In de zomer is het hier vreselijk warm.De mensen zijn gehard om in deze extreme omstandigheden te leven.We vinden net voor donker een mooi plekje aan het Kapulukaya stuwmeer ten Zuid-Oosten van Ankara.Om er te komen moesten we door het water rijden.De brug was onder water gelopen .Morgen bekijken we hoe het er allemaal uit ziet.

4 Jan,03
Om 2.15uur werden we wakker door het kloppen op de raam.Als we niet snel genoeg reageren wordt er ook nog wat geschree